سپتیک تانک

سپتیک تانک چیست؟

سپتیک تانک یک مخزن ته نشینی زیر آب است که برای تصفیه فاضلاب از طریق فرآیند تجزیه بیولوژیکی و زهکشی استفاده می شود.

سپتیک تانک از فرآیندهای طبیعی و فناوری اثبات شده برای تصفیه فاضلاب لوله کشی خانگی تولید شده توسط حمام، فاضلاب آشپزخانه و لباسشویی استفاده می کند.

سیستم سپتیک تانک طراحی نسبتاً ساده ای دارد. در اصل این یک ظرف زیرزمینی ضد آب (بیشتر مستطیلی یا گرد) است که از فیبر شیشه، پلاستیک یا بتن ساخته شده است.

محفظه های یک مخزن سپتیک و معمولاً یک خروجی T شکل از خروج لجن و کف از مخزن و حرکت به منطقه تخلیه جلوگیری می کند.

سیستم‌های سپتیک تانک نوعی تأسیسات ساده تصفیه فاضلاب در محل (OSSF) هستند و فقط یک تصفیه اولیه را ارائه می‌دهند. برای مثال قادر هستند 95 درصد لجن، 60 درصد چربی و 45 درصد بوهای نامطبوع را از فاضلاب میگیرد.

برای خانه هایی که زهکشی ضعیفی دارند یا به شبکه فاضلاب اصلی متصل نیستند، سپتیک تانک ها امکان دفع ایمن فاضلاب را فراهم می کند.

آنها با جمع آوری فضولات و فاضلاب در یک مخزن بزرگ زیرزمینی کار می کنند، حتی در مناطق روستایی می‌توان به وفور سپتیک تانک مشاهده کرد زیرا برخی از پساب خروجی آن برای آبیاری زمین کشاورزی نیز استفاده می‌کنند.

سپتیک تانک ها معمولاً در زیر زمین در فاصله 50 متری خانه نصب می شوند. آنها معمولاً از دو محفظه یا یک محفظه و یک مخزن تشکیل شده اند که فاضلاب را از یک لوله ورودی دریافت می کند.

برای کسانی که در شهرها و شهرک‌ ها زندگی می ‌کنند سپتیک تانک خیلی ناآشنا خواهد بود زیرا در گذشته استفاده از سپتیک تانک در این حد مهم نبوده است. زیرا پسماندها با سیستم فاضلاب مستقیم برخورد می‌شدند. که در آخر یک شرکت آب محلی این را حفظ و مدیریت خواهد کرد.

یک سیستم سپتیک به هر خانه ای اجازه می دهد تا از امکانات آب به طور معمول استفاده کند. با این حال، اقدامات احتیاطی دیگری وجود دارد که باید رعایت شود. تعمیر و نگهداری منظم سپتیک تانک نیز مورد نیاز خواهد بود.

صاحبان خانه هایی که دارای مخزن سپتیک هستند وظیفه بیشتری دارند تا مطمئن شوند که مخزن آنها بر محیط محلی تأثیر نمی گذارد. به عنوان مثال، اگر میدان زهکشی با مایع بیش از حد بارگیری شود، می‌تواند باعث سیل شود و باعث جاری شدن فاضلاب به سطح زمین یا ایجاد پشتیبان در توالت‌ها و سینک‌ها شود.

نحوه پر کردن اطراف مخزن سپتیک پلی اتیلن:

‏1‏‎ - ‎جهت سهولت در پر کردن اطراف مخزن سپتیک پلی اتیلنی و انجام صحیح عمل کمپکت، حتما دور تا دور فضایی در حدود نیم متر وجود داشته باشد. 2 - برای پر ‏کردن زیر و اطراف سپتیک تانک پلاستیکی می توان از مصالح زیر استفاده کرد‎:‎

شن و ماسه درشت‎

شن نخودی

خرده سنگ ها‎

‏3‏‎ - ‎در پر کردن زیر و اطراف سپتیک پلی اتیلنی از مصالح زیر به هیچ وجه نباید استفاده کرد‎:‎

آسفالت کنده شده از سطح زمین

نخاله های ساختمانی

خرده سنگ ها با لبه های تیز

‏4‏‎ - ‎اندازه مصالح ریخته شده دور مخازن پلی اتیلن از 15–20 میلیمتر تجاوز نکند. 5 - مواد مجاز بیان شده در بالا جهت پر کردن اطراف سپتیک تانک پلی اتیلن ، در ‏لایه های 30 سانتی متری دور حوضچه سپتیک ریخته شده و هر لایه تا درصد تراکم استاندارد (حدود %95) کمپکت شود. لازم به ذکر است که حتما زیر دستگاه هم کامل ‏پر شود و فضای خالی باقی نماند. 6 - هنگام پر کردن اطراف مخزن به هیچ وجه نباید مصالح ، مستقیما روی مخزن ریخته شود. 7 - پر کردن و کمپکت با مصالح گفته ‏شده باید تا 30 سانتی متر بالای تاج مخزن ادامه داشته باشد. 8 - برای پر کردن عمق دفن باقی مانده، از خاک معمولی منطقه می توان استفاده کرد. 9 - وسایل مکانیکی ‏سنگین (مثل لودر و کمپرسی و ...) به هیچ وجه بر روی محل دفن مخزن فاضلاب پلی اتیلن حرکت نکنند . 10 - اگر قرار است که سپتیک تانک پلی اتیلن در جایی نصب ‏شود که بار ترافیکی موجود باشد ، می بایست با مشورت همکاران این شرکت بمنظور تقویت پروفیل های تابیده شده حول محور مخزن، و یا با مشورت مهندسین مشاور ‏تمهیداتی جهت اجرای بتن مسلح یا افزایش ارتفاع خاک متراکم روی مخزن فاضلاب پلی اتیلن اتخاذ گردد. ولی در کل توصیه می شود که سپتیک فاضلاب پلی اتیلنی در ‏جایی نصب شود که تا حد امکان بار ترافیکی نداشته باشیم. 11- اطراف آدم روهای (دریچه بازدید) سپتیک تانک پلی اتیلن تا سطح زمین با بتن، آجر و یا حفاظ های ‏فلزی محافظت شوند و در صورتیکه بار زیادی روی مخزن نباشد می توان از همان مصالح مناسب برای پر کردن اطراف مخزن استفاده کرد و با کمپکت مناسب ایمنی ‏اطراف آدم روها را تامین نمود‎.‎

اجزاي تشكيل دهنده سيستم سپتيك تانك

سپتيك تانك به دو بخش عمده، تجمع لجن و اجرام شناور و بخش ديگري، با عنوان زلال سازي تقسيم مي شود. در صورتي كه بخواهيم سپتيك تانك را به صورت جزء به جزء بيان كنيم، شامل موارد زير مي شود:

سيستم ورودي فاضلاب

سيستم ورودي فاضلاب كه شامل لوله و بافل ورودي است.

مخزن اوليه سپتيك تانك

مخزن اوليه سپتيك تانك، معمولا 60 تا 70 درصد حجم كل سپتيك تانك را تشكيل مي دهد.

ديواره جدا كننده سپتيك تانك

ديواره جدا كننده، براي جلوگيري از ورود لجن و چربي و روغن هايي كه به صورت شناور هستند مي شود.

مخزن زلال سازي سپتيك تانك

مخزن زلال سازي، حدود 30 درصد حجم كل يك سپتيك تانك را شامل مي شود و در اين مخزن فاضلاب عاري از مواد قابل ته نشيني جمع آوري مي شود.

سيفون فاضلاب

سيفون فاضلاب، كه در ورودي و خروجي سپتيك تانك قرار دارد، از بازگشت بو به داخل ساختمان، جلوگيري مي كند.

خروج بيو گاز

از طريق اين قسمت، گاز هاي توليد شده ناشي از فرايند هاي بي هوازي تصفيه فاضلاب كه معمولا گاز متان است از سپتيك تانك خارج مي شود.

سيستم خروجي فاضلاب

سيستم خروجي فاضلاب در سپتيك تانك شامل بافل و لوله خروجي مخزن سپتيك تانك است.

آلودگی آب‌های زیرزمینی

بسیاری از مواد شیمیایی سمی هستند. بیمارگرها (پاتوژنها) می‌توانند زمینه‌ساز بروز بیماری‌های منتقل شونده از راه آب در انسان یا حیوانِ میزبان شوند. دگرگونی شیمیایی و فیزیکی آب، شامل میزان اسیدی بودن (تغییر pH)، رسانایی الکتریکی، دما، و پرغذایی است. پرغذایی افزایش غلظت مواد شیمیایی مغذی در یک زیست‌بوم است تا جایی که منجر به افزایش باروری گیاهی آن زیست‌بوم شود. بسته به میزانِ آن، پرغذایی ممکن است پیامدهای زیست‌محیطی نامطلوبی شامل خفگی (کم هوایی) و کاهش شدید کیفیت آب را به دنبال داشته باشد که تأثیر خود را در جمعیت ماهی‌ها و سایر حیوانات نشان می‌دهد.

علت

آلاینده‌های خاصی که سبب آلودگی آب می‌شوند شامل طیف وسیعی از میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا، مواد ضدعفونی‌کننده، مواد شیمیایی، آلاینده و بیماریزا و تغییرات حسی و فیزیکی از قبیل افزایش دما و تغییر رنگ هستند. با اینکه بسیاری از مواد شیمیایی که در آب تنظیم می‌شوند به صورت طبیعی وجود دارند (کلسیم، … سدیم، آهن، منیزیم و غیره) اما غلظت آنهاست که تعیین می‌کند که کدام ماده جزء طبیعی آب است و کدام آلاینده می‌باشد. غلظت‌های بالای یک جرء طبیعی آب می‌تواند اثرات نامطلوبی بر زندگی گیاهان و جانوران ساکن در آب داشته باشد. چیزهایی که اکسیژن آب را مصرف می‌کنند ممکن است مواد طبیعی از قبیل گیاهان (برگ‌ها یا علف‌ها) بوده یا مواد شیمیایی ساخته دست بشر باشند. بعضی مواد طبیعی یا ساخته بشر ممکن است سبب ایجاد کدروت در آب شده و با جلوگیری از نفوذ نور رشد گیاهان را مختل کنند یا در آبشش بعضی از گونه‌های ماهی‌ها رسوب کند.

فاضلاب خانگی

۹۹٫۹ ٪ درصد آب خالص پس از استفاده به فاضلاب خانگی تبدیل می‌شود، و فقط ۰٫۱ درصد از سهم این آب را دیگر آلاینده‌ها تشکیل می‌شوند. اگرچه این مقدار آلاینده در غلظت‌های بالا یافت می‌شود با این وجود در مقیاس بزرگ (منطقه، شهر) می‌تواند خطرساز باشد. در مناطق شهری، فاضلاب خانگی به‌طور معمول توسط گیاهان پاک‌کننده فاضلاب متمرکز تصفیه می‌شود. در ایالات متحده، بسیاری از این گیاهان توسط سازمان‌های دولت محلی، غالباً به عنوان راهکارهای عمومی تحت عنوان(POTW) در زمینه تصفیه فاضلاب خانگی ارائه می‌شوند. گیاهان پاک‌کننده مورد استفاده شهرداری برای کنترل آلاینده‌های متعارف نظیر BOD و جامدات معلق طراحی شده‌اند. یک طراحی خوب و سیستم برنامه‌ریزی شده (به عنوان مثال، تصفیه ثانویه یا بهتر از آن) می‌تواند ۹۰ درصد یا بیشتر از این، آلاینده‌ها را پاکسازی نماید. بعضی از گیاهان زیرسیستم‌هایی نیز جهت تشخیص مواد مغذی و عوامل بیماری‌زا دارند. گیاهانی که در سیستم تصفیه فاضلاب خانگی مورد استفاده شهرداری هستند برای پاکسازی آلاینده‌های سمی موجود در فاضلاب صنعتی طراحی نشده‌اند.

شهرهایی که سرریزهای فاضلاب‌های بهداشتی یا سرریزهای فاضلاب‌های ترکیبی دارند، اغلب یک یا چند تمهید مهندسی بکار می‌برند تا ترشحات مضر فاضلاب کاهش یابد، از جمله:

بکارگیری یک رویکرد زیربنایی سبز جهت بهبود ظرفیت مدیریت آب‌های خروشان در کل سیستم، و کاهش سربارهای روغنی تصفیه خانه‌ها.

تعمیر و جایگزین کردن تجهیزات مستعمل و معیوب.

افزایش ظرفیت هیدرولیکی سیستم جمع‌آوری فاضلاب (بیشتر اوقات گزینهٔ خیلی گرانی است).

یک خانوار یا کسب وکاری که توسط یک تصفیه خانه شهری به خدمت گرفته شده باشد ممکن است دارای یک مخزن فاضلاب باشد که آب‌های آلوده را تصفیه کرده و به درون خاک می‌ریزد. به همین ترتیب، آب‌های آلوده خانگی را می‌توان به یک سیستم تصفیه خصوصی در همان نزدیکی فرستاد (مانند آنچه در اجتماع روستایی وجود دارد).

خاک

مهم‌ترین آثار فعالیت‌های انسان بر خاک عبارت اند از: مسمومیت و فرسایش که موجب تخریب و کاهش توان زمین‌های زراعی می‌شوند. به‌طور کلی فرسایش خاک پدیده‌ای طبیعی است که به وسیله عواملی چون باد، رواناب‌های سطحی و تغییرات دما انجام می‌گیرد. با این حال، فعالیت ‌های انسان از جمله زراعت مفرط، آبیاری زمین ‌های زراعی، محصولات تک‌کشتی، چریدن بیش از حد دام‌ها در مراتع، جنگل‌زدایی و بیابان‌زایی باعث از بین رفتن تعادل موجود میان روند تخریب و ایجاد خاک، و در نهایت آلودگی آن می‌ شود.

مسمومیت خاک می‌تواند در اثر افزایش نمک‌های خاک توسط ماشین‌آلات کشاورزی یا آلودگی مستقیم آن توسط افراد یا کارخانه‌ ها ایجاد شود. در این صورت خاک ناحاصلخیز و حتی سمی برای برخی گیاهان می‌شود.

آب

طبق سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، مهم‌ترین تأثیرات فعالیت‌های انسان بر روی آبها در سه مورد خلاصه می‌شود: مصرف بیش از حد آب و از بین رفتن منابع آب و آلودگی آب‌های سطحی و زیرزمینی.

امروزه تأمین آب شیرین برای بعضی کشورها یک بحران جدی محسوب می‌شود. بر اساس گزارش‌های این سازمان در سال ۲۰۰۱، در صورت عدم اقدامات مناسب، در سال ۲۰۳۰، ۳٫۹ میلیون نفر دچار این بحران خواهند شد. قابل توجه‌است که این بحران خود با روند کنونی افزایش جمعیت اوج نیز خواهد گرفت.

کیفیت آب‌ها نیز بحران دیگری است که برخی کشورها در پیش رو دارند. میزان آلودگی برخی آب‌ها و روند افزایش آن در بسیاری از نقاط کره زمین بسیار نگران‌کننده می ‌باشد. آب ‌های سفره‌های زیرزمینی و رودها و دریاچه‌ ها منابع مهم تأمین آب شیرین هستند که مستقیماً در معرض آلودگی توسط فعالیت‌های انسان قرار دارند. آلودگی دریاها نیز علاوه بر دخالت مستقیم انسان، تحت تأثیر آلودگی آب‌های شیرین و چرخه آب می‌باشد.

علل آلودگی آب ‌ها ممکن است فیزیکی یا شیمیایی باشند:

آلودگی فیزیکی همچون آلودگی گرمایی (مصرف آب برای خنک کردن دستگاه‌ های صنعتی که موجب افزایش دمای آب و در نهایت از بین رفتن برخی گونه‌های گیاهی یا جانوری می‌شود) یا رادیواکتیو (در اثر حوادث هسته‌ای).

آلودگی ‌های شیمیایی بسیار گوناگون می‌باشند و می‌توانند در اثر ورود مواد شیمیایی حاصل از کارخانه‌ها، کشاورزی یا فاضلاب‌های شهری به درون آب باشد. مصرف مواد شیمیایی ضد آفت در کشاورزی از علل مهم آلودگی آب‌های زیرزمینی یا سطحی است که مستقیماً موجب مرگ بسیاری از گونه‌ها می‌شود. همچنین، مصرف کودهای نیتراتدار و فسفاتدار موجب افزایش این عناصر در آب‌ها می‌شود. در نتیجه، باکتری‌ها و جلبک‌های سطح آب که از این مواد تغذیه می‌کنند به سرعت رشد می‌کنند و زیاد می‌شوند و موجب کمبود اکسیژن محلول در آب و در نتیجه مرگ اغلب گونه‌های ساکن در زیر آب می ‌شوند.

آلودگی توسط فلزات سنگین چون جیوه، آرسنیک، سرب و روی نیز که حاصل از فعالیت کارخانه‌هاست طی زنجیره‌های غذایی انباشته می‌شود و جان بسیاری از جانوران و نیز انسان را تهدید می‌ کند.

آلودگی آب‌ ها همچنین موجب بارش ‌های اسیدی می‌گردد که برای محیط زیست سمی می ‌باشند. آلودگی توسط هیدروکربنها (همچون نفت)، پلی‌کلروبی‌فنیلها (که سمی و سرطان ‌زا هستند) و سایر مواد شیمیایی چون انواع داروها، مواد شوینده… نیز مثال‌های دیگری از آلودگی شیمیایی آب ‌ها هستند.

هوا

آلودگی هوا عبارت است از ورود مستقیم یا غیرمستقیم هر عنصری توسط انسان یا عامل طبیعی که احتمال ایجاد اثرات نامطلوب بر سلامتی انسان و محیط زیست را داشته باشد. انواع آلودگی‌های هوا عبارت‌اند از:

گازهای شیمیایی سمی که غالباً حاصل واکنش‌های سوختن هستند:

اوزون، که وجودش در لایه‌های پایینی هواکره تأثیرات خطرناکی بر سلامتی جانداران دارد.

گازهای حاصل از سوختن چون دی‌اکسید گوگرد، اکسیدهای ازت، مونوکسید کربن، سولفید هیدروژن و بعضی گازهای گلخانه ‌ای.

سپتیک تانک چیست؟

سپتیک تانک یک مخزن ته نشینی زیر آب است که برای تصفیه فاضلاب از طریق فرآیند تجزیه بیولوژیکی و زهکشی استفاده می شود.

سپتیک تانک از فرآیندهای طبیعی و فناوری اثبات شده برای تصفیه فاضلاب لوله کشی خانگی تولید شده توسط حمام، فاضلاب آشپزخانه و لباسشویی استفاده می کند.

سیستم سپتیک تانک طراحی نسبتاً ساده ای دارد. در اصل این یک ظرف زیرزمینی ضد آب (بیشتر مستطیلی یا گرد) است که از فیبر شیشه، پلاستیک یا بتن ساخته شده است.

محفظه های یک مخزن سپتیک و معمولاً یک خروجی T شکل از خروج لجن و کف از مخزن و حرکت به منطقه تخلیه جلوگیری می کند.

سیستم‌های سپتیک تانک نوعی تأسیسات ساده تصفیه فاضلاب در محل (OSSF) هستند و فقط یک تصفیه اولیه را ارائه می‌دهند. برای مثال قادر هستند 95 درصد لجن، 60 درصد چربی و 45 درصد بوهای نامطبوع را از فاضلاب میگیرد.

برای خانه هایی که زهکشی ضعیفی دارند یا به شبکه فاضلاب اصلی متصل نیستند، سپتیک تانک ها امکان دفع ایمن فاضلاب را فراهم می کند.

آنها با جمع آوری فضولات و فاضلاب در یک مخزن بزرگ زیرزمینی کار می کنند، حتی در مناطق روستایی می‌توان به وفور سپتیک تانک مشاهده کرد زیرا برخی از پساب خروجی آن برای آبیاری زمین کشاورزی نیز استفاده می‌کنند.

سپتیک تانک ها معمولاً در زیر زمین در فاصله 50 متری خانه نصب می شوند. آنها معمولاً از دو محفظه یا یک محفظه و یک مخزن تشکیل شده اند که فاضلاب را از یک لوله ورودی دریافت می کند.

برای کسانی که در شهرها و شهرک‌ ها زندگی می ‌کنند سپتیک تانک خیلی ناآشنا خواهد بود زیرا در گذشته استفاده از سپتیک تانک در این حد مهم نبوده است. زیرا پسماندها با سیستم فاضلاب مستقیم برخورد می‌شدند. که در آخر یک شرکت آب محلی این را حفظ و مدیریت خواهد کرد.

یک سیستم سپتیک به هر خانه ای اجازه می دهد تا از امکانات آب به طور معمول استفاده کند. با این حال، اقدامات احتیاطی دیگری وجود دارد که باید رعایت شود. تعمیر و نگهداری منظم سپتیک تانک نیز مورد نیاز خواهد بود.

صاحبان خانه هایی که دارای مخزن سپتیک هستند وظیفه بیشتری دارند تا مطمئن شوند که مخزن آنها بر محیط محلی تأثیر نمی گذارد. به عنوان مثال، اگر میدان زهکشی با مایع بیش از حد بارگیری شود، می‌تواند باعث سیل شود و باعث جاری شدن فاضلاب به سطح زمین یا ایجاد پشتیبان در توالت‌ها و سینک‌ها شود.

نحوه پر کردن اطراف مخزن سپتیک پلی اتیلن:

‏1‏‎ - ‎جهت سهولت در پر کردن اطراف مخزن سپتیک پلی اتیلنی و انجام صحیح عمل کمپکت، حتما دور تا دور فضایی در حدود نیم متر وجود داشته باشد. 2 - برای پر ‏کردن زیر و اطراف سپتیک تانک پلاستیکی می توان از مصالح زیر استفاده کرد‎:‎

شن و ماسه درشت‎

شن نخودی

خرده سنگ ها‎

‏3‏‎ - ‎در پر کردن زیر و اطراف سپتیک پلی اتیلنی از مصالح زیر به هیچ وجه نباید استفاده کرد‎:‎

آسفالت کنده شده از سطح زمین

نخاله های ساختمانی

خرده سنگ ها با لبه های تیز

‏4‏‎ - ‎اندازه مصالح ریخته شده دور مخازن پلی اتیلن از 15–20 میلیمتر تجاوز نکند. 5 - مواد مجاز بیان شده در بالا جهت پر کردن اطراف سپتیک تانک پلی اتیلن ، در ‏لایه های 30 سانتی متری دور حوضچه سپتیک ریخته شده و هر لایه تا درصد تراکم استاندارد (حدود %95) کمپکت شود. لازم به ذکر است که حتما زیر دستگاه هم کامل ‏پر شود و فضای خالی باقی نماند. 6 - هنگام پر کردن اطراف مخزن به هیچ وجه نباید مصالح ، مستقیما روی مخزن ریخته شود. 7 - پر کردن و کمپکت با مصالح گفته ‏شده باید تا 30 سانتی متر بالای تاج مخزن ادامه داشته باشد. 8 - برای پر کردن عمق دفن باقی مانده، از خاک معمولی منطقه می توان استفاده کرد. 9 - وسایل مکانیکی ‏سنگین (مثل لودر و کمپرسی و ...) به هیچ وجه بر روی محل دفن مخزن فاضلاب پلی اتیلن حرکت نکنند . 10 - اگر قرار است که سپتیک تانک پلی اتیلن در جایی نصب ‏شود که بار ترافیکی موجود باشد ، می بایست با مشورت همکاران این شرکت بمنظور تقویت پروفیل های تابیده شده حول محور مخزن، و یا با مشورت مهندسین مشاور ‏تمهیداتی جهت اجرای بتن مسلح یا افزایش ارتفاع خاک متراکم روی مخزن فاضلاب پلی اتیلن اتخاذ گردد. ولی در کل توصیه می شود که سپتیک فاضلاب پلی اتیلنی در ‏جایی نصب شود که تا حد امکان بار ترافیکی نداشته باشیم. 11- اطراف آدم روهای (دریچه بازدید) سپتیک تانک پلی اتیلن تا سطح زمین با بتن، آجر و یا حفاظ های ‏فلزی محافظت شوند و در صورتیکه بار زیادی روی مخزن نباشد می توان از همان مصالح مناسب برای پر کردن اطراف مخزن استفاده کرد و با کمپکت مناسب ایمنی ‏اطراف آدم روها را تامین نمود‎.‎

اجزاي تشكيل دهنده سيستم سپتيك تانك

سپتيك تانك به دو بخش عمده، تجمع لجن و اجرام شناور و بخش ديگري، با عنوان زلال سازي تقسيم مي شود. در صورتي كه بخواهيم سپتيك تانك را به صورت جزء به جزء بيان كنيم، شامل موارد زير مي شود:

سيستم ورودي فاضلاب

سيستم ورودي فاضلاب كه شامل لوله و بافل ورودي است.

مخزن اوليه سپتيك تانك

مخزن اوليه سپتيك تانك، معمولا 60 تا 70 درصد حجم كل سپتيك تانك را تشكيل مي دهد.

ديواره جدا كننده سپتيك تانك

ديواره جدا كننده، براي جلوگيري از ورود لجن و چربي و روغن هايي كه به صورت شناور هستند مي شود.

مخزن زلال سازي سپتيك تانك

مخزن زلال سازي، حدود 30 درصد حجم كل يك سپتيك تانك را شامل مي شود و در اين مخزن فاضلاب عاري از مواد قابل ته نشيني جمع آوري مي شود.

سيفون فاضلاب

سيفون فاضلاب، كه در ورودي و خروجي سپتيك تانك قرار دارد، از بازگشت بو به داخل ساختمان، جلوگيري مي كند.

خروج بيو گاز

از طريق اين قسمت، گاز هاي توليد شده ناشي از فرايند هاي بي هوازي تصفيه فاضلاب كه معمولا گاز متان است از سپتيك تانك خارج مي شود.

سيستم خروجي فاضلاب

سيستم خروجي فاضلاب در سپتيك تانك شامل بافل و لوله خروجي مخزن سپتيك تانك است.

آلودگی آب‌های زیرزمینی

بسیاری از مواد شیمیایی سمی هستند. بیمارگرها (پاتوژنها) می‌توانند زمینه‌ساز بروز بیماری‌های منتقل شونده از راه آب در انسان یا حیوانِ میزبان شوند. دگرگونی شیمیایی و فیزیکی آب، شامل میزان اسیدی بودن (تغییر pH)، رسانایی الکتریکی، دما، و پرغذایی است. پرغذایی افزایش غلظت مواد شیمیایی مغذی در یک زیست‌بوم است تا جایی که منجر به افزایش باروری گیاهی آن زیست‌بوم شود. بسته به میزانِ آن، پرغذایی ممکن است پیامدهای زیست‌محیطی نامطلوبی شامل خفگی (کم هوایی) و کاهش شدید کیفیت آب را به دنبال داشته باشد که تأثیر خود را در جمعیت ماهی‌ها و سایر حیوانات نشان می‌دهد.

علت

آلاینده‌های خاصی که سبب آلودگی آب می‌شوند شامل طیف وسیعی از میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا، مواد ضدعفونی‌کننده، مواد شیمیایی، آلاینده و بیماریزا و تغییرات حسی و فیزیکی از قبیل افزایش دما و تغییر رنگ هستند. با اینکه بسیاری از مواد شیمیایی که در آب تنظیم می‌شوند به صورت طبیعی وجود دارند (کلسیم، … سدیم، آهن، منیزیم و غیره) اما غلظت آنهاست که تعیین می‌کند که کدام ماده جزء طبیعی آب است و کدام آلاینده می‌باشد. غلظت‌های بالای یک جرء طبیعی آب می‌تواند اثرات نامطلوبی بر زندگی گیاهان و جانوران ساکن در آب داشته باشد. چیزهایی که اکسیژن آب را مصرف می‌کنند ممکن است مواد طبیعی از قبیل گیاهان (برگ‌ها یا علف‌ها) بوده یا مواد شیمیایی ساخته دست بشر باشند. بعضی مواد طبیعی یا ساخته بشر ممکن است سبب ایجاد کدروت در آب شده و با جلوگیری از نفوذ نور رشد گیاهان را مختل کنند یا در آبشش بعضی از گونه‌های ماهی‌ها رسوب کند.

فاضلاب خانگی

۹۹٫۹ ٪ درصد آب خالص پس از استفاده به فاضلاب خانگی تبدیل می‌شود، و فقط ۰٫۱ درصد از سهم این آب را دیگر آلاینده‌ها تشکیل می‌شوند. اگرچه این مقدار آلاینده در غلظت‌های بالا یافت می‌شود با این وجود در مقیاس بزرگ (منطقه، شهر) می‌تواند خطرساز باشد. در مناطق شهری، فاضلاب خانگی به‌طور معمول توسط گیاهان پاک‌کننده فاضلاب متمرکز تصفیه می‌شود. در ایالات متحده، بسیاری از این گیاهان توسط سازمان‌های دولت محلی، غالباً به عنوان راهکارهای عمومی تحت عنوان(POTW) در زمینه تصفیه فاضلاب خانگی ارائه می‌شوند. گیاهان پاک‌کننده مورد استفاده شهرداری برای کنترل آلاینده‌های متعارف نظیر BOD و جامدات معلق طراحی شده‌اند. یک طراحی خوب و سیستم برنامه‌ریزی شده (به عنوان مثال، تصفیه ثانویه یا بهتر از آن) می‌تواند ۹۰ درصد یا بیشتر از این، آلاینده‌ها را پاکسازی نماید. بعضی از گیاهان زیرسیستم‌هایی نیز جهت تشخیص مواد مغذی و عوامل بیماری‌زا دارند. گیاهانی که در سیستم تصفیه فاضلاب خانگی مورد استفاده شهرداری هستند برای پاکسازی آلاینده‌های سمی موجود در فاضلاب صنعتی طراحی نشده‌اند.

شهرهایی که سرریزهای فاضلاب‌های بهداشتی یا سرریزهای فاضلاب‌های ترکیبی دارند، اغلب یک یا چند تمهید مهندسی بکار می‌برند تا ترشحات مضر فاضلاب کاهش یابد، از جمله:

بکارگیری یک رویکرد زیربنایی سبز جهت بهبود ظرفیت مدیریت آب‌های خروشان در کل سیستم، و کاهش سربارهای روغنی تصفیه خانه‌ها.

تعمیر و جایگزین کردن تجهیزات مستعمل و معیوب.

افزایش ظرفیت هیدرولیکی سیستم جمع‌آوری فاضلاب (بیشتر اوقات گزینهٔ خیلی گرانی است).

یک خانوار یا کسب وکاری که توسط یک تصفیه خانه شهری به خدمت گرفته شده باشد ممکن است دارای یک مخزن فاضلاب باشد که آب‌های آلوده را تصفیه کرده و به درون خاک می‌ریزد. به همین ترتیب، آب‌های آلوده خانگی را می‌توان به یک سیستم تصفیه خصوصی در همان نزدیکی فرستاد (مانند آنچه در اجتماع روستایی وجود دارد).

خاک

مهم‌ترین آثار فعالیت‌های انسان بر خاک عبارت اند از: مسمومیت و فرسایش که موجب تخریب و کاهش توان زمین‌های زراعی می‌شوند. به‌طور کلی فرسایش خاک پدیده‌ای طبیعی است که به وسیله عواملی چون باد، رواناب‌های سطحی و تغییرات دما انجام می‌گیرد. با این حال، فعالیت ‌های انسان از جمله زراعت مفرط، آبیاری زمین ‌های زراعی، محصولات تک‌کشتی، چریدن بیش از حد دام‌ها در مراتع، جنگل‌زدایی و بیابان‌زایی باعث از بین رفتن تعادل موجود میان روند تخریب و ایجاد خاک، و در نهایت آلودگی آن می‌ شود.

مسمومیت خاک می‌تواند در اثر افزایش نمک‌های خاک توسط ماشین‌آلات کشاورزی یا آلودگی مستقیم آن توسط افراد یا کارخانه‌ ها ایجاد شود. در این صورت خاک ناحاصلخیز و حتی سمی برای برخی گیاهان می‌شود.

آب

طبق سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، مهم‌ترین تأثیرات فعالیت‌های انسان بر روی آبها در سه مورد خلاصه می‌شود: مصرف بیش از حد آب و از بین رفتن منابع آب و آلودگی آب‌های سطحی و زیرزمینی.

امروزه تأمین آب شیرین برای بعضی کشورها یک بحران جدی محسوب می‌شود. بر اساس گزارش‌های این سازمان در سال ۲۰۰۱، در صورت عدم اقدامات مناسب، در سال ۲۰۳۰، ۳٫۹ میلیون نفر دچار این بحران خواهند شد. قابل توجه‌است که این بحران خود با روند کنونی افزایش جمعیت اوج نیز خواهد گرفت.

کیفیت آب‌ها نیز بحران دیگری است که برخی کشورها در پیش رو دارند. میزان آلودگی برخی آب‌ها و روند افزایش آن در بسیاری از نقاط کره زمین بسیار نگران‌کننده می ‌باشد. آب ‌های سفره‌های زیرزمینی و رودها و دریاچه‌ ها منابع مهم تأمین آب شیرین هستند که مستقیماً در معرض آلودگی توسط فعالیت‌های انسان قرار دارند. آلودگی دریاها نیز علاوه بر دخالت مستقیم انسان، تحت تأثیر آلودگی آب‌های شیرین و چرخه آب می‌باشد.

علل آلودگی آب ‌ها ممکن است فیزیکی یا شیمیایی باشند:

آلودگی فیزیکی همچون آلودگی گرمایی (مصرف آب برای خنک کردن دستگاه‌ های صنعتی که موجب افزایش دمای آب و در نهایت از بین رفتن برخی گونه‌های گیاهی یا جانوری می‌شود) یا رادیواکتیو (در اثر حوادث هسته‌ای).

آلودگی ‌های شیمیایی بسیار گوناگون می‌باشند و می‌توانند در اثر ورود مواد شیمیایی حاصل از کارخانه‌ها، کشاورزی یا فاضلاب‌های شهری به درون آب باشد. مصرف مواد شیمیایی ضد آفت در کشاورزی از علل مهم آلودگی آب‌های زیرزمینی یا سطحی است که مستقیماً موجب مرگ بسیاری از گونه‌ها می‌شود. همچنین، مصرف کودهای نیتراتدار و فسفاتدار موجب افزایش این عناصر در آب‌ها می‌شود. در نتیجه، باکتری‌ها و جلبک‌های سطح آب که از این مواد تغذیه می‌کنند به سرعت رشد می‌کنند و زیاد می‌شوند و موجب کمبود اکسیژن محلول در آب و در نتیجه مرگ اغلب گونه‌های ساکن در زیر آب می ‌شوند.

آلودگی توسط فلزات سنگین چون جیوه، آرسنیک، سرب و روی نیز که حاصل از فعالیت کارخانه‌هاست طی زنجیره‌های غذایی انباشته می‌شود و جان بسیاری از جانوران و نیز انسان را تهدید می‌ کند.

آلودگی آب‌ ها همچنین موجب بارش ‌های اسیدی می‌گردد که برای محیط زیست سمی می ‌باشند. آلودگی توسط هیدروکربنها (همچون نفت)، پلی‌کلروبی‌فنیلها (که سمی و سرطان ‌زا هستند) و سایر مواد شیمیایی چون انواع داروها، مواد شوینده… نیز مثال‌های دیگری از آلودگی شیمیایی آب ‌ها هستند.

هوا

آلودگی هوا عبارت است از ورود مستقیم یا غیرمستقیم هر عنصری توسط انسان یا عامل طبیعی که احتمال ایجاد اثرات نامطلوب بر سلامتی انسان و محیط زیست را داشته باشد. انواع آلودگی‌های هوا عبارت‌اند از:

گازهای شیمیایی سمی که غالباً حاصل واکنش‌های سوختن هستند:

اوزون، که وجودش در لایه‌های پایینی هواکره تأثیرات خطرناکی بر سلامتی جانداران دارد.

گازهای حاصل از سوختن چون دی‌اکسید گوگرد، اکسیدهای ازت، مونوکسید کربن، سولفید هیدروژن و بعضی گازهای گلخانه ‌ای.